Duikmedisch Onderzoek

Home
Duikmedisch Onderzoek
Als geregistreerd sportduikerarts (NVD) doe ik duikmedisch onderzoek - op afspraak uiteraard - om te zien of iemand al dan niet (nog), medisch gezien, geschikt is om veilig te duiken.

In de geneeskundige opleiding wordt hieraan geen aandacht besteed en evenmin in de vervolgopleidingen tot huisarts en specialist. Hierdoor bestaat het risico dat duikers in spé worden gekeurd door artsen die over onvoldoende specifieke kennis beschikken. Voor de duiker kan dat gezondheidsproblemen opleveren en voor de arts juridische risico's. Uit de ongevalsregistraties blijken inderdaad duikongevallen voor te komen bij personen die medisch gezien niet hadden behoren te duiken. Overigens kan dit ook gebeuren na een ongeval of ziekte waarbij de duiker denkt veilig te kunnen duiken omdat hij/zij een half jaar eerder goedgekeurd is - óf iemand is goedgekeurd voor een andere sport en denkt dan 'dus' ook veilig te kunnen duiken. Het feit dat je boven water alles kan doen geeft absoluut geen garantie dat het onder water ook veilig is!!!

Sinds de invoering van de Wet BIG geldt dat een arts niet alleen bevoegd (artsendiploma) maar ook bekwaam moet zijn (dus aanvullende medische opleidingen) om bepaalde geneeskundige handelingen te mogen verrichten. De speciale bekwaamheid voor de duikgeneeskunde (inclusief keuren) kan verworven worden door duikgeneeskundige cursussen te volgen en door zich op de hoogte te stellen van de vakliteratuur - zoals aangeboden door (en onder aansturing van) de Nederlandse Vereniging voor Duikgeneeskunde.

Duiken is een potentieel gevaarlijke sport. Vaak zijn duikongevallen te wijten aan een fout van de duiker zelf (met vaak onvoldoende opleiding/ervaring waardoor panieksituaties kunnen ontstaan bij onverwachte voorvallen). Het kan echter ook een gevolg zijn van een onterechte goedkeuring ten gevolge van een tekortschietende kennis omtrent de duikgeneeskunde bij de keurende arts. Het is dan aan de arts om aan te tonen dat hij/zij wel degelijk voldoende kennis in huis heeft en voldoende onderzoek heeft gedaan. Beter kan je als (potentiële) duiker dit soort situaties voorkomen door je er eerst van te vergewissen dat de keurend arts voldoende expertise heeft. Onder andere op de site van de NVD is een lijst te vinden met gecertificeerde sportduikerartsen.

Het onderzoek omvat vooral een goed afgenomen - op het duiken gerichte - anamnese en daarnaast een algemeen lichamelijk onderzoek, oorspiegelen, oriënterend neurologisch onderzoek en spirometrie (= beperkt longfunctieonderzoek). Verder doe ik, hoewel niet verplicht, een (bio)-impedantiemeting om de lichaamssamenstelling te berekenen. Dit geeft een betrouwbare indruk van de hoeveelheid vetweefsel, hetgeen 'traag' weefsel is en dus een belangrijke rol speelt bij de opslag van de hoeveelheid stikstof tijdens de (herhalings)duiken. Bij het al dan niet goedkeuren speelt tevens de duikervaring van de keurling een belangrijke rol. Bij twijfel kan dan altijd nog overleg gepleegd worden (door de keuringsarts) met specialisten die tevens (sport)duikerarts zijn (= het 'netwerk' waar je door het lidmaatschap van de NVD altijd een beroep op kan doen).